8 wetenschappelijk bewezen manieren om gelukkiger te worden

Door | Blog berichten | Nog geen reacties

Voel je je een beetje down? Ben je wel eens vrolijker geweest? Voor je op zoek gaat naar dieperliggende oorzaken, kun je misschien eerst eens kijken of je aan de volgende randvoorwaarden voldoet:

 

  1. Slapen

Het is een open deur, die niet vaak genoeg ingetrapt kan worden: genoeg slapen is belangrijk. Niet alleen voor je gezondheid, maar ook voor je humeur. Iedereen weet dat je sneller ruzie maakt met je partner als je een slaaptekort hebt. Je bent kribbiger en chagrijnig. Zorg dus eerst dat je een paar weken goed slaapt en bekijk dan opnieuw hoe je je voelt.

 

  1. Sporten

Sporten is nog zo’n bekend middel tegen negatieve gevoelens. Een of twee keer per week intensief bewegen kan al wonderen doen voor je humeur. Niet voor niets wordt hardlopen steeds vaker ingezet als middel tegen depressies.

 

  1. De natuur in

De natuur maakt je rustig en ontspannen. De frisse lucht zorgt voor een opkikkertje en je bent nog in beweging bovendien. Ook al is het het laatste waar je zin in hebt, toch loont het de moeite om een wandeling te gaan maken in de natuur.

 

  1. Zingeving

Natuurlijk is een avondje uit leuk en word je blij van mooie spullen, maar het is ook belangrijk om zin aan je leven te geven. Dat zit hem niet alleen in betekenisvol werk, maar ook in diepgaande relaties, verrijkende hobby’s of hulp bieden aan naasten.

 

  1. Sociaal contact

Uit alle geluksonderzoek blijkt dat sociaal contact cruciaal is. De gelukkigste mensen zijn degenen met een fijn sociaal netwerk en regelmatig contact met anderen. Zit je dus veel avonden alleen of enkel met je partner ga dan eens wat vaker op bezoek bij vrienden of familie.

 

  1. Wees eerlijk tegen jezelf

Veel mensen zijn geneigd om negatieve emoties te onderdrukken, omdat ze niet ‘goed’ zouden zijn. Denk aan twijfels over het moederschap of boosheid om een collega die iets verkeerds deed. Uit een recente studie blijkt dat je zulke emoties juist moet toelaten, anders word je er alleen maar ongelukkiger van.

  1. Geef geld uit aan ervaringen

De wetenschap is het over één ding eens: geld uitgeven aan ervaringen maakt je gelukkiger dan geld uitgeven aan spullen. Het kopen van dingen zorgt voor een kortstondige gelukspiek, maar een ervaring geeft je een veel langduriger geluksgevoel.

 

  1. Ga offline

Volgens The World Happiness Report word je gelukkiger als je af en toe je smartphone weg legt. De afleiding van je telefoon zorgt ervoor dat je concentratie versnipperd raakt en je nergens echt van kunt genieten. (bronnen: HLN | Welingelichte Kringen, Jeannette Kras)

 

(Bron: Tijdschrift Positieve Psychologie)

Moederen

Door | Blog berichten | Nog geen reacties

Als kind wist ik het zeker: ik wilde ‘later’ vier kinderen. Minstens. En vóór mijn 26e. Net als mijn moeder.

Het liep een beetje anders. Ik was 30 toen ik voor het eerst moeder werd. Ik ontdekte, dat ik niet zo goed kon moederen als mijn eigen moeder. Vond ik in ieder geval. Ik was jaloers op al die moeders die zo lekker konden tutten met hun kids.

Het thuis zijn vond ik lastig, ik miste het werk, mijn collega’s. Had geen voldoening van het draaiend houden van het huishouden als hoofdtaak.

Ik was na drie maanden erg blij, dat ik weer kon gaan werken.

En voor mijn oudste vond ik een warm gastgezin, waar ze drie dagen in de week vertroeteld werd. Baby blij, mama blij.

In het jaar erna werd mijn jongste geboren en maakte ik de keuze om thuis te blijven, om fulltime te moederen. Nu ik dit zo schrijf, realiseer ik me, dat ik wel heel idealistisch was, gelet op de ervaring uit het verleden ;-).

De jongste was iets bewerkelijker dan de oudste. Ik had mijn handen vol, want ik deed het nu ook zonder de luxe van een poetshulp….

Ik geloof in ontwikkeling en groei. In je talenten gebruiken. En het huishouden was duidelijk geen talent. Ik was geen blije mama, hetgeen natuurlijk zijn weerslag had op de kids. Met al mijn goede bedoelingen en verwoede pogingen slaagde ik er niet in om mijn doel (de perfecte moeder, echtgenote en huisvrouw) te zijn en dat frustreerde me enorm. Tenslotte ging ik op zoek naar een nieuwe oppasmoeder. Deze had zelf óók twee dochters. Haar huis was altijd spick-and-span opgeruimd en gepoetst, de was altijd schoon gestreken in de kast. Ze speelde en knutselde met de kinderen, las voor en nog een heleboel meer. En ze was altijd vrolijk en opgewekt: een oppasmoeder uit duizenden!

Zó kon ik met een gerust hart (en zonder schuldgevoel) weer doen waar ik goed in was en wat ik leuk vond, werd ik weer een blije mama.

En voor de kinderen was het uiteindelijk ook goed, want ze leerden op deze manier beter samen te spelen en rekening te houden met anderen.

Loslaten, hoe dan?

Door | Blog berichten | Nog geen reacties

Onderweg naar de tandarts voor een wortelkanaalbehandeling moest ik denken aan mijn stage in Amsterdam. Ik kreeg een verstandskies en mijn moeder had me geadviseerd om kauwgom te kauwen, om het tandvlees soepel te maken. En natuurlijk deed ik wat mijn moeder zei.

Helaas kreeg ik vreselijke, helse pijn en moest ik in Amsterdam naar de tandarts. In het UMC.

En dan lig je daar in de stoel, lamp op je smoel en tien studenten eromheen. “Kijk eens wat een gaaf gebit”, jubelde de tandarts. En ik lachte als de bekende boer….

De verstandskies moest er uit, maar hoe de arts ook wrikte, hij zat muurvast. “Laat die kies eens los”, zei hij en ik dacht: “Huh, loslaten? Hoe dan?” Vragen kon ik niets, met die handen in mijn mond, dus ik ademde maar eens rustig door, en liet in gedachten de kies los. Even later hield de arts de gewraakte kies triomfantelijk omhoog. Hij jubelde nog net niet. De kies kreeg ik mee naar huis. Als aandenken.

Vele jaren later leerde ik over de kracht van je gedachten, over mindset en de invloed hiervan op hoe je je voelt.

En in de loop der jaren heb ik veel los gelaten. Toekomstdromen, vriendinnen, liefdes, huizen en bezittingen. En eigenlijk komt het allemaal neer op het bijstellen van je verwachtingen. En als je beseft, wat de essentie is, gaat dat loslaten een stuk gemakkelijker.

Loslaten is gewoon een andere manier van vastpakken.

 

Wat wil jij graag loslaten?

Vakantiestress, dat wil je toch niet?

Door | Blog berichten | Nog geen reacties
Vakantie, je hebt er het hele jaar naar uitgekeken en op verheugd. Je weet ook precies hoe het zal gaan, want je hebt je grondig voorbereid. Heb je alle bezienswaardigheden gegoogeld en een checklist van wat je allemaal wilt meenemen? Gaan de kinderen mee, die van jezelf, die van je partner of allebei? Of ben je meer van de bonnefooi? Je weet ongeveer waar je naartoe wilt en je ziet het verder wel? …vakantiestress.

Laatst was ik met mijn moeder en zusjes in Duitsland, ons jaarlijkse weekendje-weg samen, sinds de 75ste verjaardag van mijn moeder. Veel gewandeld, lekker gegeten en vooral genoten! Wij verheugen ons alweer op volgend jaar! Maar vakantie gaat niet voor iedereen vlekkeloos.

Ik sprak ooit een CEO, die zaken deed met Europa, Amerika en Azië. Zijn assistente herinnerde hem aan de verjaardag van de kinderen en zijn trouwdag. Altijd druk, heel vaak in vergadering. Zelfs in de vakantie zat hij de hele dag in de caravan te werken, terwijl zijn gezin uitstapjes maakte, ging barbecueën en leuke dingen deed. Hij had het zó druk, dat hij op een avond thuiskwam en de sleutel niet meer in het slot paste… Hij was vergeten dat hij verhuisd was, naar een ander huis, in een andere stad. Dat hij inmiddels van zijn vrouw gescheiden is, laat zich raden.

*Tip* Maak tijd voor de mensen om je heen, die belangrijk voor je zijn.

Een andere vader ging met zijn puberdochters cultuur snuiven in een mooie hoofdstad. Zijn dochters woonden bij de moeder en hij wilde ze, ondanks zijn beperkt budget, een onvergetelijke vakantie bezorgen. Het werden vijf moeilijke dagen, omdat de dames hangerig, opstandig en verveeld waren. Totdat hij een van hen de stadsplattegrond overhandigde en hen de route liet bepalen. Zijn dochters stippelden elke dag het programma uit en hij volgde hen, want hij vond de saamhorigheid en harmonie belangrijker dan de bezienswaardigheden.

*Tip* Betrek de kinderen in de vakantie, overleg (van tevoren) wat jullie willen doen.

Een moeder ging met haar kinderen en haar nieuwe vriend voor het eerst samen op vakantie. Ze wilde het voor beiden goed doen, maar haar kinderen zeurden constant om aandacht en de romantiek was ver te zoeken. Ze had het gevoel dat ze iedereen tekort deed, ook zichzelf. Na een wanhopig telefoontje met mij is ze met allemaal om de tafel gaan zitten en heeft ze haar hart gelucht. Ze heeft zonder verwijten verteld wat haar dwars zat. Hoe ze zich de vakantie eigenlijk had voorgesteld en haar gezin uitgelegd hoe ze haar daarin konden helpen. Hiermee werd de angel uit het conflict gehaald en was de vakantie gered.

*Tip* Hou een RondeTafelConferentie als je het gevoel hebt, dat je tussen twee vuren zit.

Idealiter is je partner op vakantie weer die leuke man/vrouw. Waar je goede gesprekken mee kunt voeren, die grapjes maakt, initiatief toont en vrolijk en opgewekt is. Jullie komen samen tot het lezen van een mooi boek, je geniet samen van een lekker glas wijn (of iets anders) en je laat de boel de boel om te kijken hoe de zon langzaam ondergaat. Je maakt veel foto’s om je te herinneren aan al dat moois, want je bent nog geen drie dagen thuis of de stress van alledag slaat weer toe. Het strakke regime is weer terug en het gevoel van ontspanning ben je alweer vergeten.

Wil je het vakantiegevoel langer vasthouden? Schrijf je dan in voor mijn workshop ‘Het hele jaar vakantie’.

Het verhaal van Marcel

Door | Blog berichten | Nog geen reacties

Marcel is getrouwd met een chronisch zieke vrouw, waardoor de zorg voor zijn beide zonen volledig op zijn schouders rust. Een zoon is hoog-sensitief en de andere heeft ADHD, waardoor beiden een andere aanpak en begeleiding nodig hebben.

Beide diagnoses zijn begin dit jaar gesteld en Marcel is nog op zoek naar hoe hij hier het beste mee om kan gaan. Daarnaast heeft hij kort geleden zijn baan verloren. Hierdoor dreigde onder andere het gevaar dat misschien het huis verkocht zou moeten worden, omdat de medische zorg een te grote bres geslagen had in zijn financiële buffer.

Marcel had het gevoel overal te kort te schieten. Gezien de complexiteit van zijn situatie hebben we alle uitdagingen overzichtelijk in kaart gebracht. Vervolgens zijn wij prioriteiten gaan stellen. Waar moet de aandacht nu echt als eerst op gevestigd worden? Door dit overzicht heeft Marcel gelukkig alweer wat meer rust in zijn hoofd en maakt hij dagelijks progressie. Hij heeft het gevoel weer bijna volledig de touwtjes in handen te hebben.

Marcel het is enorm knap hoe jij je ondanks alle tegenslagen terug blijft knokken. Jij verdient een prachtige toekomst en daar gaan wij samen voor jou en je gezin voor zorgen!

Herken jij jezelf in het verhaal van Marcel? Heb jij ook met situaties te maken gehad waar je nooit voor hebt gekozen, maar dit wel van grote invloed was op jouw leven? Ik luister graag naar jouw verhaal en samen zorgen wij ervoor dat jij de regie weer in handen krijgt. Bel mij vrijblijvend op via: 06-29188894

Het verhaal van Marjolein

Door | Blog berichten | Nog geen reacties
Marjolein is een jonge vrouw van 28 met een zoontje van 6. Als gevolg van huiselijk geweld had Marjolein haar toevlucht genomen tot de vrouwenopvang. Na wat tijd hier doorgebracht te hebben, wilde Marjolein weer verder met haar leven. Het mag vanzelfsprekend zijn dat dit een grote impact heeft gehad op haar leven. Vanuit de vrouwenopvang is zij verhuisd naar een eigen woning. Haar wens was om van daaruit toe te werken naar een financieel onafhankelijke situatie.

Voor Marjolein staat ten allen tijde het welzijn van haar zoon boven aan haar prioriteitenlijst. Om deze welzijn ook structureel te kunnen verzorgen, was het van belang dat we de focus gingen leggen op haar herintreding op de arbeidsmarkt.

Wij zijn samen gaan oefenen hoe wij dit het beste aan konden pakken. Door deze oefeningen veelvuldig te herhalen, steeg Marjoleins zelfvertrouwen. Inmiddels is Marjolein aan de slag als vrijwilliger tijdens de schooluren van haar zoon. In de tussentijd werken wij aan de sollicitatievaardigheden van Marjolein om uiteindelijk die zeer verdiende vaste baan te krijgen.

Marjolein je bent een topper en wij gaan ervoor zorgen dat jij snel de beschikking hebt over die vaste baan! Herken jij jezelf in het probleem van Marjolein? Neem jij ook zaken van thuis mee naar je werk of vice versa? Neem dan vrijblijvend contact met mij op via: 06-29188894

Het verhaal van Peter

Door | Blog berichten | Nog geen reacties
Peter is door zijn werkgever naar mij verwezen, omdat deze een mogelijke burn-out wilde voorkomen. Het was belangrijk dat hij zijn werk/privé-situatie in balans kreeg. Peter is getrouwd met zijn ‘high school sweetheart’ en heeft drie dochters die prima resultaten weten te behalen op school.

Zijn vrouw werkt in de zorg en draait nachtdiensten. Hierdoor heeft zij overdag meer tijd voor de kinderen en kan zij het grootste gedeelte van het huishouden op zich nemen. Peter heeft lange tijd in het buitenland gewerkt, waardoor hij ongemerkt van zijn gezin vervreemd raakte. Als hij dan weer thuis was, wilde hij zijn rol in het gezin innemen. Dit werd door zijn echtgenote dan ook als bemoeizuchtig bestempeld.

Allerlei kleine irritaties werden verhitte discussies en uiteindelijk vertoonde hij steeds meer conflictmijdend gedrag. Dit deed hij door zich steeds vaker en langdurig terug te trekken achter zijn laptop. Zijn frustraties nam hij mee naar zijn werk, waardoor hij minder efficiënt en productief werd. Ook had hij een zeer kort lontje richting zijn collega’s.

Vanwege het feit dat de oorsprong van zijn ellende in de relatie met zijn echtgenote lag, zijn wij middels een helikopterview de communicatie in beeld gaan brengen en analyseren. Vervolgens hebben we ons gefocust op wat goed ging en wat hij waardeerde aan zijn tijd samen met zijn familie.

Hierdoor kregen juist de positieve in plaats van de negatieve aspecten de aandacht. De terugkerende ruzies en het blijvende gevoel van falen is hierdoor verleden tijd. Peter heeft geleerd anders met zijn emoties om te gaan en gevoelens beter te verwoorden.

Peter ik ben enorm trots op jou en wens jullie als gezin nog een succes en liefdevol leven toe! Vind jij het ook lastig om de juiste balans tussen je werk/privé te vinden? Heb je last van dagelijkse frustraties en wil je weten waar die irritaties daadwerkelijk vandaan komen? Neem vrijblijvend contact met mij op via: 06-29188894

Great mistakes make great stories

Door | Blog berichten | Nog geen reacties
Nog even over dat fouten maken. En dat ik je adviseerde om vooral heel snel veel fouten te maken. Om deze bij te houden in een boekje. Hoeveel heb je er in de tussentijd al verzameld? Kun je aangeven wat je ervan geleerd hebt? Geweldig, hè! Applausje voor jezelf! En als je het nog niet kunt aangeven, gewoon blijven schrijven. Het inzicht komt, daar mag je op vertrouwen <3

Mijn TOP DRIE

  1. Mijn vader zag een gouden toekomst als accountant voor mij. Altijd werk. Gezien en gewaardeerd, want in die tijd behoorde je als accountant nog tot de notabelen van het dorp. Die test heb ik gehaald, de verdere opleiding heb ik gelaten voor wat-ie was.
    Mijn les: leef je eigen droom en niet die van een ander.
  2. Na een avond uitgaan met een stel vrienden liep ik bij het naar buiten gaan tegen een boomlange, blonde blauwogige jongeman op (letterlijk) die me met een warme stem uitnodigde om nog even te blijven. Ik wimpelde hem af met een charmante glimlach en “een volgende keer misschien.” Uit loyaliteit naar de anderen, want samen uit is samen thuis. Maar ik heb me heel lang afgevraagd “was wäre wenn….”.
    Mijn les: mijn keuze was gebaseerd op aannames over de gedachten van de anderen. Ik had beter even kunnen vragen wat zij ervan vonden, want achteraf hoorde ik dat ze het helemaal oké gevonden zouden hebben als ik was gebleven.
  3. Na de bevalling van mijn jongste dochter besloot ik dat mijn kinderen recht hadden op de fulltime zorg en aandacht van hun moeder. Dus ik zegde mijn baan op. En meteen de poetshulp ook, want ik dacht dat we die niet meer konden betalen en aangezien ik tóch de hele dag thuis was, kon ik dat er makkelijk bij doen.
    Hoe kon ik weten, dat ik gek zou worden van het thuis zitten, van het huishouden als Grote Taak en de zorg voor mijn kinderen als Belangrijkste Roeping. Ik hield (en houd) heel veel van mijn schatjes van kinderen, maar de muren kwamen op me af en mijn wereld werd heel klein. En mijn zelfvertrouwen verdween als sneeuw voor de zon, want ik had het idee, dat ik een slechte moeder was, dat ik het niet goed deed…Na anderhalf jaar ben ik weer gaan werken. Parttime, op tijden die pasten bij de zorg voor mijn kinderen en ik vond mijn enthousiasme, levenslust, mezelf weer terug.
    Mijn les: kijk bij een keuze naar het grotere plaatje en weeg de consequenties tegen elkaar af.

Moraal van het verhaal:
Elke keuze die je maakt, maak je op basis van de op dat moment voor jou beschikbare gegevens en in de bewuste of onbewuste overtuiging dat het op dat moment de beste keuze is. Gelukkig kun je in de meeste gevallen, als je in een doodlopende straat terecht gekomen bent, terug naar het kruispunt en een andere weg inslaan. Of overstappen op een andere trein. Op basis van voortschrijdend inzicht nieuwe keuzes maken.

Dat heet leren, dat heet leven.

Het verhaal van Jacqueline

Door | Blog berichten | Nog geen reacties
Jacqueline is een energieke, doortastende en kordate vrouw van 45. Ze is dol op haar man en hun drie kinderen, die ze faciliteert in hun hobby’s: sport, ballet en huisdieren. Omdat familie erg belangrijk voor haar is, verleent ze, naast de zorg voor haar gezin, ook mantelzorg aan haar (schoon)ouders. Tel daarbij nog een veeleisende baan bij een multinational en een bloeiend sociaal leven op. Kortom, véél bordjes om in de lucht te houden!

Toen ze met mij kwam praten, gaf ze aan, dat ze de hele dag voor iedereen aan het hollen, draven en regelen was, waardoor de dingen die ze zelf altijd leuk vond om te doen, er bij in schoten. Want ja, ze wilde ook niemand teleurstellen en het voor iedereen goed doen. En de laatste tijd ging dat steeds meer wringen.

Om te beginnen hebben we in kaart gebracht waar ze zoal haar tijd in stak. Haar reactie was: ”Als ik het zo onder elkaar zie staan, snap ik waarom het me soms te veel wordt…..”

Op basis van de energie die ze van de respectievelijke “bordjes” kreeg, kon ze prioriteiten stellen, keuzes maken. Ze leerde hoe ze “Nee” kon zeggen zonder mensen tegen zich in het harnas te jagen of zich hierover schuldig te voelen.

Tenslotte ging een lang gekoesterde wens in vervulling: ze wilde de halve marathon lopen. Doordat ze tijd neemt om te hardlopen, staat ze fitter en energieker in het leven. Haar werk/privé situatie is beter in balans, ze staat relaxter in het leven en ook de relatie met haar man en kinderen is verbeterd!

Heb je soms óók het gevoel dat er van alle kanten teveel van je verwacht wordt (door jezelf en door anderen)? Dat elke activiteit op zich redelijk overzichtelijk is, maar ze allemaal samen te veel worden? Wil je net als Jacqueline weer fit en energiek door het leven gaan? Neem dan vrijblijvend contact met mij op : 06-29188894

Het verhaal van Jeroen

Door | Blog berichten | Nog geen reacties
Jeroen is een jongeman van 29. Na een moeilijke jeugd koos hij voor de LTS, waar hij, na keihard werken, afstudeerde in de richting elektrotechniek. Zijn leven kwam in beter vaarwater toen hij een baan vond, waar hij het erg naar zijn zin had. Door de crisis moest zijn werkgever echter reorganiseren en dat kostte hem zijn baan. Hij bleef niet bij de pakken neerzitten, maar bij elke sollicitatie kreeg hij steeds een afwijzing.

Ten einde raad kwam hij met mij praten. Samen hebben we zijn kwaliteiten in kaart gebracht, wat hij, in de meest brede zin van het woord, leuk vindt om te doen. We hebben gekeken naar zijn ambities en welke aanvullende opleiding hij eventueel nog zou moeten volgen. Zijn droombaan hebben we heel specifiek gemaakt en we hebben contact gezocht met díe werkgevers waarvan hij het gevoel had, dat hij er als persoon zou kunnen passen.

Door actief en doelgericht aan de slag te gaan kreeg hij het gevoel er niet alleen voor te staan, maar hij leerde ook om te gaan met de afwijzing, ja zelfs er een positieve draai aan te geven. Het oefenen van sollicitatiegesprekken sterkte zijn zelfvertrouwen en uiteindelijk kreeg hij zijn droombaan op de ICT-afdeling van een gemeente, waar hij na de proefperiode een vaste aanstelling kreeg.

Vind jij het ook lastig om afgewezen te worden? Heeft dat een negatieve invloed op je motivatie? Wil je weten of je droombaan binnen handbereik ligt? Bel me dan voor een vrijblijvend gesprek op 06-29188894